Montavoix - Franse Jura

7-Daagse uitstap 2024

Reisverslag

7-Daagse uitstap naar Montavoix

In mei 2024 gaan de leerlingen van het tweede jaar, zowel van de A- als de B-stroom, van Ponton43, vergezeld door enkele van hun leerkrachten en opvoeders, op buitenlandse reis naar Saint-Claude in de Franse Jura. Ze zullen er een week lang de gardiens of beheerders worden van Le Montavoix, een refuge de passage die enkel te voet te bereiken is. In de omgeving van deze rudimentaire berghut zullen de leerlingen op zoek gaan naar onbekende, avontuurlijke en actieve leerervaringen.

Deze reis is doordrenkt van de visie die we binnen Ponton43 beogen. De Jura is een natuurlijke omgeving die inspiratie biedt om op ontdekking te gaan, te onderzoeken en creatieve expressie te bevorderen. We geloven dat deze ervaring de nieuwsgierigheid van de jongere zal aanwakkeren en de intrinsieke motivatie om te leren zal versterken. De Jura-regio biedt niet alleen een adembenemend landschap, maar is ook rijk aan culturele en historische schatten. Tijdens de reis zullen we de krachtige leeromgeving benutten om diepgaande, betekenisvolle ervaringen te creëren.

We organiseren deze reis niet alleen. Ter plaatse worden we ondersteund door Jan Masschelein en Wim Cuyvers. Jan Masschelein is als hoogleraar pedagogie/filosofie verbonden aan de KUL en initiatiefnemer van de uitstap. Wim Cuyvers heeft reeds tientallen jaren ervaring en kennis in het begeleiden van jongeren in zijn refuge.

Tekst en beeld vanuit de Jura

lees en kijk mee!

Ponton43 is in de Jura.

Na een stevige en amusante rit zijn de leerlingen van Ponton43 aangekomen in de Franse Jura waar ze klaar zijn om ‘gardes’ oftewel ‘bewakers’ te worden van hun berg voor de komende week. Het laatste deel van hun tocht zullen ze te voet moeten afleggen…

Dag 2 van onze trip in de Jura:

We hebben in het beneden huis geslapen, boven de stal. We kregen tentjes om alleen of per twee te slapen. Wim (onze plaatselijke begeleider) maakte als avondmaal een heerlijke pasta met gebakken tofu. Honger hebben we hier zeker niet.

Vandaag zijn we gestart met onze werkbundel want ‘JA’ ook hier moeten we oefenen voor school (terwijl de rest weekend heeft!). Maar geen zorgen we ontspannen ons en genieten van de omgeving. We gingen naar een waterval vlakbij, dat was wel koud…

Ervaringen om nooit meer te vergeten!

Dag 2 door de ogen van Jules:

We werden wakker met of zonder ochtendhumeur. Hier en daar snurkte nog een persoon. We besloten om onze dagtaak niet uit te stellen en trokken meteen onze wandelschoenen aan om de overgebleven spullen te gaan halen uit de auto in het dal. Daarna stapten we verder omhoog naar de refuge, waar Wim ons opwachtte met het ontbijt. We waren te laat, want hadden op de weg naar boven wat teveel geslenterd. Sommigen onder ons proefden nieuw beleg, zoals tahin, pindakaas en amandelpasta, anderen bleven dan weer bij klassiekers als choco en confituur. In de voormiddag kregen we een opdracht: kies een eigen plek op het domein en richt deze in zoals je zelf wil, zodat je ernaar kan terugkeren als je een plek nodig hebt om tot rust te komen. We bouwden een tipi met takken. Ondertussen hielpen twee andere jongens Wim met onderhoudswerk: ze kliefden hout. 

‘s Middags kwam de warmte. We verzamelden onze zwemspullen, stopten aan de refuge voor de lunch en stapten door naar la cascade du queue de cheval. Het water was ijskoud, de stenen waren scherp maar de sfeer was goed! Weinigen onder ons hadden al zo’n spectaculaire waterval van dichtbij gezien. We keerden langs de overkant van de vallei terug naar onze slaapschuur, waar we nog even uitrusten voordat we weer omhoog moesten voor het avondmaal. Het avondeten was lekker, al viel de verse salade met geitenkaas niet bij iedereen even hard in de smaak. Als dessert aten we heerlijke meloen.

Beelden van dag 3.

Dag 3 zoals Thomas hem beleefde:

Na een nacht van diepe slaap, cruciaal na een hele zware dag zoals zondag, was het moeizaam wakker worden. In tegenstelling tot gisteren waren we vandaag maar enkele minuten te laat voor het ontbijt. Zoals steeds stond Wim klaar met een heerlijke en gezond ochtendmaal. Het wordt echter een uitdaging om de juiste hoeveelheid beleg op de boterhammen te smeren zodat er genoeg is voor iedereen en we niet teveel omhoog moeten dragen.

Nadien wandelden we helemaal tot aan het busje in het dal om vervolgens naar Mijoux gebracht te worden. We maakten nog een tussenstop aan de lokale sherpa voor een lekker middagmaal. We kregen heerlijke Franse baguette en tot onze grote verbazing eindelijk, na een twee dagen lang vegetarisch dieet, een stukje saucisson! Samen met de lokale Comté, nog een Franse klassieker, vormden deze ingrediënten de brandstof voor de klim naar de top van de Montrond. We zagen daar tijdens de openluchtles Aardrijkskunde de illustraties die we normaal in ons handboek zien eindelijk in het echt. De voet van de Mont Blanc was zeer zichtbaar, maar de top hulde zich in dikke wolken. Anderhalf uur later zetten we de afdaling in langs de kortste route; de skipistes. Eens beneden maakten we een stop in een lokaal cafétje voor een drankje en een ijsje. Toen viel de kers op de taart: een afdaling op een soort achtbaan oftewel een rodelbaan! Hier noemen ze dat ‘luge sur rails’. Eerst per twee en dan alleen. Tenslotte sloten we de dag af met een heerlijke, weliswaar vegetarische spaghetti ‘à la Wim’ (met zelf naar boven gedragen ingrediënten natuurlijk). Tot morgen!

Sfeerbeelden bij het verhaal.

Dag 4: We gingen onder de grond.

Quinten vertelt over de voorbije dag.

Toen we moesten opstaan voelde ik me nog moe. Toch kleedde ik me als de bliksem (Flash) aan en spurtte naar boven om samen met Anton houtblokken te ontschorsen en te klieven. Van boven tot onder hing ik onder de schors: ik was keihard geschorst! Gelukkig niet voor lang want ik moest nog ontbijten. De muesli en de koffie gaan er hier bij mij goed in, met al dat werken.

De groep maakte zich klaar voor een speciale activiteit: een ondergrondse verkenning van de kalkgrotten van de Jura. Ikzelf ging inkopen doen met mr Benjamin, terwijl de rest afdaalde in de Grotte de la Pontoise. Toen ze twee uur later weer bovenkwamen waren ze smerig en vuil, precies mannetjes van klei. Sommigen onder hen waren dan ook afgedaald tot in het hart van het massief. De zon kwam erdoor en we aten opnieuw baguette met saucisson. Toen merkten we dat we mijn rugzak waren vergeten op de parking in Saint-Claude! Oh nee, ik werd plots nerveus en boos! Het vooruitzicht om te mogen gaan zwemmen maakte me echter weer rustig. We baadden pootje in het heldere water, dat al wat warmer was dan het riviertje bij de waterval van eergisteren. Enkele jongens gooiden stenen in het water. Toen ik er een opraapte om hetzelfde te doen vond ik een prachtig fossiel! Een klein driehoekig schelpje met wat rode en grijze tinten. Het bracht ons echter weinig geluk want op de terugweg raakten we met het voorwiel van de camionette een steen en kregen we platte band. Of zoals ze hier zeggen: un pneu crevé. Nadat mr Tim en Jan het reservewiel hadden gemonteerd konden we weer verder. In spanning stapte ik in één trek tot aan de refuge. Toen ik daar op het bankje mijn rugzak zag staan was ik dolblij. Ik telde meteen mijn geld na en keek of ik nog alles had. Omdat mr Wim hem had gevonden en omhoog had gebracht gaf ik hem mijn fossiel. Hij was heel dankbaar.

Natuurpracht in de Jura:

Dag 5: een bewogen dag door de ogen van Paradis en Ilias.

Minder goed opgestaan, meer slaap nodig. Na het ontbijt had ik meer energie (I). Goed opgestaan maar mijn verkoudheid gaat niet over wat ik vervelend vind. Thee met honing bij het ontbijt hielp een beetje (P). Toen ik mee mocht naar de stad om de kapotte band te vervangen was ik blij. Het voelde goed om eens weg te zijn van het domein (I). We hebben ondertussen een biotoopstudie gedaan. W zijn de rivier beneden gaan onderzoeken om vast te stellen of ze in goede gezondheid is of niet. Veel beestjes vonden we niet, slechts een paar. Waterwantsen waren erbij. De temperatuur van het water was 10°. Erg koud en wij hebben daar zondag in gezwommen (P)… De lekkere stokbroden smaakten ons (I&P). In de namiddag deden we 2 proeven: we staken een ei in een glas azijn en zijn benieuwd wat er gaat gebeuren. Nadien deden we de egg challenge: een ei verpakken in natuurlijk materiaal en dan laten vallen om te zien of het heel bleef. Het ei van Ilias overleefde het langst (I&P). Als afsluiting zijn we gaan voetballen. Dat was een moeilijk moment. We zijn moe en werden boos (P). Het avondeten was heel lekker: rijst, gebakken tofu, tomaat, brood en gebakken polenta. Heerlijk! We waren ongerust over Jules die de groep verlaten had uit stress maar hij is teruggekeerd en moe als we zijn gingen we in onze tentjes slapen.   

Impressies van onze dag:

Dag 6: Ruben vertelt

We stonden op en maakten ons klaar voor de dropping. Voordat we vertrokken gingen we ontbijten op de parking van de auto’s. We moesten naar beneden wandelen waar meneer Jan ons stond op te wachten met lekkere koffiekoeken. Vervolgens reed meneer Jan ons naar de plek waar we werden gedropt. Spijtig genoeg was ik een beetje ziek opgestaan en ging dit niet meteen over. Tijdens de dropping werden we gesplitst in verschillende groepen. Bij deze groepen was er altijd een begeleider mee. Toen we uitstapten moesten we stevig bergop wandelen. Een Franse mevrouw dacht zelfs eerst dat we verdwaald waren. We moesten even stoppen omdat ik me niet goed voelde, maar toch probeerde ik iets te eten. Ondanks dat ik er geen zin in had en thuis wou zijn, bleef ik goed doorstappen, we stopten zelfs even aan de rivier. Het was ook grappig onderweg omdat Paradis en meneer Erik gevallen waren. Om even terug tot rust te komen tijdens de wandeling hebben we nog een spelletje UNO gespeeld. Nog even doorstappen en we kwamen terug aan bij de parkeerplaats. Maar onze inspanning zat er nog niet op, onze dagelijkse wandeling naar de slaapplaats moest nog gebeuren. Daarna ben ik met meneer Tim en meneer Benjamin naar de stad gegaan voor chips en drinken. De namiddag sloten we leuk af met een potje voetbal. Het avondeten was een lekker groot omelet, jammer dat ik niet proefde door mijn verstopte neus.

PS: ik mis mijn mama, papa, wc, douche en bed.

Prachtige tocht door de Jura.

Dag 7 volgens Josse.

Elke ochtend wordt het een beetje moeilijker om op te staan. De moeheid en de koude zorgen ervoor dat ik zo lang mogelijk in mijn slaapzak wil blijven. Pas wanneer ik echt wakker ben, krijg ik zin om naar de refuge van Wim te stappen om te ontbijten. Er is echter een probleem: het zuurdesembrood smaakt me elke dag minder. De verse thee met een flinke lepel honing maakt veel goed. Na het ontbijt gingen we weer naar beneden om een spelletje te spelen. Ondertussen nam meneer Erik ons een voor een apart voor een persoonlijk portret. Het mijne werd gemaakt op de plek waar we ons eigen basketbalspel uitvonden: aan de zijkant van onze slaapschuur staat een oude drinkbak voor de paarden, gekapt uit een grote steen. De bedoeling is om van het verhoogje naast de schuur in de bak te gooien. Iedereen had er moeite mee maar mij lukte het al snel. Al belandde de bal ook wel vaak in de dakgoot. 

Na de platte rust ruim ik mijn zak op want morgen keren we al weer terug naar huis. Ik ben ondertussen heel moe, dus kijk er wel naar uit om terug te keren. Al zijn er toch veel dingen die ik hier ga missen. 

We gingen een laatste keer voetballen op het mooiste voetbalpleintje van de wereld: omringd door bergen en prachtig weer speelden we ons laatste potje ‘ballie’ van deze Jurareis. Daarna gingen we zwemmen in het stuwmeer. Ik was echter moe en had super veel honger, dus voor mij was het de activiteit teveel. Om 19u werden we in de pizzeria verwacht voor ons laatste avondmaal. Het was meteen ook het lekkerste: een stevig gevulde pizza met burata in het midden. De dreigende wolken zorgden ervoor dat we moesten vertrekken maar dat was oké want iedereen was net klaar. Ik was stikop en moest toen nog de berg op. Als klap op de vuurpijl begon het onderweg te gieten. Maar voor ik het wist was ik boven, dankzij onze shortcut. Nu heb ik rust nodig. Ik kruip in mijn tent. Tot morgen, nu voor echt!

De laatste beelden voor we naar België terugkeren:

Via onze nieuwsbrief blijf je op de hoogte van Ponton43!

We use cookies to improve your experience and to help us understand how you use our site. Please refer to our cookie notice and privacy policy for more information regarding cookies and other third-party tracking that may be enabled.

vzw Katholiek Buitengewoon Onderwijs regio Leuven

Tervuursesteenweg 295

3001 Leuven

© 2023 ponton43

Facebook icon
Email icon
Intuit Mailchimp logo