
7-Daagse uitstap 2026

Van woensdag 6 mei tot woensdag 13 mei 2026 trekken de leerlingen van het tweede jaar, zowel van de A- als de B-stroom, van Ponton43, vergezeld door enkele van hun leerkrachten en opvoeders, op buitenlandse reis naar Saint-Claude in de Franse Jura. Ze worden er een week lang de gardiens of beheerders van Le Montavoix, een refuge de passage die enkel te voet te bereiken is. In de omgeving van deze rudimentaire berghut gaan de leerlingen op zoek gaan naar onbekende, avontuurlijke en actieve leerervaringen.
Deze reis is doordrenkt van de visie die we binnen Ponton43 beogen. De Jura is een natuurlijke omgeving die inspiratie biedt om op ontdekking te gaan, te onderzoeken en creatieve expressie te bevorderen. We geloven dat deze ervaring de nieuwsgierigheid van de jongere zal aanwakkeren en de intrinsieke motivatie om te leren zal versterken. De Jura-regio biedt niet alleen een adembenemend landschap, maar is ook rijk aan culturele en historische schatten. Tijdens de reis benutten we de krachtige leeromgeving om diepgaande, betekenisvolle ervaringen te creëren.
We organiseren deze reis niet alleen. Ter plaatse werden we ondersteund door Jan Masschelein en Wim Cuyvers. Jan Masschelein is als hoogleraar pedagogie/filosofie verbonden aan de KUL en initiatiefnemer van de uitstap. Wim Cuyvers heeft reeds tientallen jaren ervaring en kennis in het begeleiden van jongeren in zijn refuge.
Na een vlotte rit van 700 km, met (vele) dutjes in de busjes en een gepersonaliseerde Jura-afspeellijst op de achtergrond, zijn onze leerlingen veilig aangekomen in de Franse Jura. Ze kijken ernaar uit om een week lang ‘gardiens’ ofwel beheerders te worden van dit stukje natuur.
Eerst nog een laatste uitdaging: het slotstuk te voet omhoog…
Het avontuur kan beginnen!

Dag beste mensen,
Vandaag willen Jaden en Marius iets vertellen over onze start van de Jura reis. Met 15 minuten vertragingen sprongen we in de bus en raasde meneer Victor wild richting Luxemburg. De helse rit duurde zo’n 7uur met wat pauzes om de benen te strekken en iets te eten inbegrepen. Meneer Victor werd moe en ging slapen in de andere bus. Het stuur werd doorgegeven aan meneer David maar onze flauwe slapjanus durfde niet dus sprong Steven in de bres en nam het stuur over. De zwaarste uitdaging van de Jura was (volgens de leerkrachten) de beklimming met de rugzak van de bergflank tot Montavoix. Andre, Emiel en Wim ontvingen ons met spirelli’s alla Jura. We aten flink en proper maar voelden in ons lichaam dat we moe werden. In het donker keerden we terug naar onze hut, we poetsten onze tanden (bijna allemaal) en deden we een kringgesprek om de dag te beëindigen. Tenslotte las meneer Tim een verhaal voor en vielen (bijna allen) in diepe slaap.
6u30 waren sommigen al klaar voor de dag. Een aantal deden een ochtendwandeling, we aten lekker en beginnen in volle zon aan een nieuwe dag vol avontuur.
PS: We danken meneer Erik voor de les in signaalwoorden. Hopelijk deden we het goed.



In de voormiddag splitsten we ons op in verschillende groepjes. Femke & Samuel gingen inkopen doen voor de middaglunch, Jaden & Marius kregen een les Aardrijkskunde en William & Imrane hielpen meneer Wim werken op het domein. Sterke beren hier op het domein.
Na de middag trokken we erop uit naar de waterval. Het is een heel mooie en koude plek. Velen durfden het water in duiken hoewel het zeer koud was. We zijn trots op onszelf dat we dat gedaan hebben. Zo een mooie natuur komen we in België niet tegen.
We hebben het gezelschap van 2 paardjes, Femke noemt ze Brownie en Oreo, het zijn shatten!! Echte vrienden. We kwamen ook 2 everzwijnen met 3 kindjes op straat tegen. Ook een arend hebben we voorbij zien vliegen.
Het weer valt reuze mee, de zon schijnt en een klein beetje regen kunnen we aan. Morgen staat er een grote dropping op het programma. Hopelijk lopen we niet verloren!!!






8 mei 2026 is de dag dat men in Frankrijk het einde van de 2de wereldoorlog viert. De leerlingen van Ponton43 zullen zich deze dag nog lang herinneren als een dag waarin zij ook helden waren. Helden in het verleggen van grenzen, het bereiken van ongeziene ervaringen en elkaar door dik en dun steunen. 8 mei was de dag van de nu al legendarische dropping in de Jura. We werden in 3 verschillende groepen gedropt ver weg van onze berg. We wandelden 20 of 31 kilometer over bergen en door valleien. Adembenemende uitzichten waren onze beloning. De zere voeten, knieën, armen en benen werden snel vergeten toen we in de buurt van Wim zijn hut kwamen. Er was wel een klein vermoeden dat Tim en Jan even de weg kwijt waren en dat maakte ons allemaal wat boos. Maar hé, je moet verder! De enige reden dat er een grens werd uitgevonden is om ze te kunnen verleggen… Elk van ons had moeilijke momenten maar samen gingen we verder op ons pad. Een prachtig pad dat we niet snel zullen vergeten! Hopelijk mogen we morgen wat uitrusten of staat er weer vanalles ongelooflijks op het programma?



Hoewel iedereen moe is, moesten we vandaag vroeg opstaan. Om 7u30!!! Want we zijn in de voormiddag naar een (stinkende volgens Imrane) kaasfabriek geweest. We weten nu dat er 400 liter melk nodig is voor 1 bol kaas. De rest vond de kaas heerlijk.
Toen was het nog niet gedaan want in de namiddag moesten we wandelen naar de omgekeerde zwarte berg (een raadsel voor jullie: welke berg is de hoogste van Europa?). Wij weten dat hij ongeveer 4800 meter hoog is. Wel een heel mooi uitzicht.
Daarna liepen de anderen en ik de skipistes naar beneden om daar een roddelavontuur te beleven. We gingen zeer hard tot er een rare vrouw ons deed remmen. Nu moeten we ons wassen en kijken we uit naar de dag van morgen.
P.S.: Meneer Victor heeft Imrane uitgedaagd in een watergevecht. Imrane heeft gewonnen en heeft hem helemaal onder water gesmeten.











Leven het op het ritme van de wind en van de zon. Vandaag was aangekondigd als de grote regendag in de Jura maar we zitten buiten en hebben een gezellige voormiddag. We leerden pesto maken, maakten onze eigen wandelstok, vonden prachtige zwemplekken in de prachtige natuur. Als taak voor Natuur zocht William een worm en leerden we dat dit een opruimer is. Hij dacht: “Ik ruim hem zelf op” en ging hem opeten! Extra eiwitten voor lange wandelingen. We werken dagelijks op het domein in opdracht van Wim. We maken paden en doen andere taken.
Brent had geen honger (een klein mirakel). Ook maakte meneer Victor een doodsmak. Imrane heeft hem met een glimlach gered, waarna Femke en Brent hem professioneel hebben uitgelachen. Momenteel is er nog niemand gewond en hebben we fijne leermomenten.
We zagen op de wildcamera een lynx, een vos, een das en als hoogtepunt een naakte man met een hond. Nog anderhalve dag samen zijn en genieten van de natuur.
Ps: Meneer Tim heeft soms rare neigingen. Meneer Victor kan mooi tekenen en meneer Steven leert ons tassen versieren!



Via onze nieuwsbrief blijf je op de hoogte van Ponton43!
We use cookies to improve your experience and to help us understand how you use our site. Please refer to our cookie notice and privacy policy for more information regarding cookies and other third-party tracking that may be enabled.